Hallo allemaal,

Na alle drukte van het Sinterklaasfeest stonden de voorbereidingen voor de Kerst alweer voor de deur. Kirsten en ik houden er gelukkig allebei heel erg van, dus het overleg voor de kerstversieringen beginnen al snel nadat de laatste pepernoten verdwenen waren. Helaas moeten we wel een beetje uitkijken wat we in huis zetten en hangen. Een boom is in ieder geval uit den boze!

Ik had jullie al eens eerder verteld dat Kitty als verstekeling bij ons aan is komen lopen. We hebben haar liefdevol opgevangen en onze andere huisdieren Harry (de Franse buldog) en Puk, onze andere kat, konden het gelukkig goed met haar vinden. Helaas kon Kitty het afgelopen jaar iets minder vinden met onze kerstboom…Vorig jaar besloten we om een mooie kerstboom op te zetten. Harry en Puk hadden gelukkig niks tegen de boom. We hadden via kennissen wel eens wat horrorverhalen gehoord over plunderende katten in de kerstboom en ook op internet kwamen de nodige plaatjes voorbij, maar wij hadden er nog geen slechte ervaringen mee. Dus net als de jaren daarvoor begonnen we opgewekt aan onze boom. Kitty dacht hier echter heel anders over…

Al vanaf het moment dat de boom in huis getild werd, kon ze het ding niet luchten of zien. Blazend en met een hoge rug hield ze het grote groene gevaarte nauwlettend in de gaten. Haar afkeer had gelukkig wel één voordeel: Harry en Puk waren een kei in het blokkeren van het pad als wij druk met de versieringen bezig waren. Kitty daarentegen zette geen enkele stap richting de boom. Na een dagje versieren bekeken we die avond trots onze boom. Dat hadden we toch maar mooi gedaan!

Helaas was onze vreugde van korte duur. De ochtend nadat we de kerstboom hadden opgetuigd, troffen we een gigantische ravage aan in de woonkamer. De dieren waren (hoe toevallig) nergens te bekennen, maar de inhoud van de hele boom lag verspreid door de ruimte. De slingers waren aan stukken gereten, de piek lag gebroken naast de tafel en de paar kerstballen die het heelhuids overleefd hadden, waren op één hand te tellen. Aangezien Harry en Puk niks tegen de kerstboom hebben, wisten we meteen wie dit op haar geweten moest hebben. En jawel hoor, achter in het verste hoekje van de kamer vonden we onze kleine dame terug terwijl ze met een stukje slinger aan het spelen was. Toen Kitty ons zag, maakte ze dat ze wegkwam. Het mag dan een dier zijn, maar ze wist natuurlijk precies dat ze iets gedaan had wat niet mocht. Maar ja, hoe ga je zo’n beestje daarvoor straffen?

Uiteindelijk hebben we haar die dag maar geen kattensnoepjes gegeven. Dit nam zij ons op haar beurt niet in dank af, maar dat woog voor ons natuurlijk niet op tegen de ravage die zij aan had gericht. Gelukkig hadden de beesten geen wondjes overgehouden aan de gebroken kerstballen en duurde het opruimen met twee man ook niet heel erg lang. Maar die boom, die komt er sindsdien niet meer in!
Tegenwoordig gaan Kirsten en ik op zoek naar leuke beeldjes of kaarsen die we neer kunnen zetten. Gelukkig is het niet meer voorgekomen dat een van onze huisdieren in opstand kwam tegen de kerstvoorbereidingen, maar we hebben er wel van geleerd!

Heb jij nou ook een ‘horrorverhaal’ over jouw huisdier tijdens de Kerst? Laat het weten in de reacties en misschien kan ik jou wel handige tips geven. Wij wensen jullie in ieder geval alvast een hele fijne Kerst toe!

Bram de Tuinman (26) woont samen met Kirsten en is de vraagbaak van Warentuin. Hij schrijft twee keer per maand een blog over zijn groene leven.